Het mannetje met de rode kaplaarsjes

“Wil je een blauwe of roze handdoek op je kussen?” Dat was eenvoudig want roze was voor meisjes, en daarmee was het ijs gebroken. De Access Bars sessie kon beginnen.

De mama van deze 6-jarige kanjer installeerde zich vlak bij de massagetafel op de bank. Zij had zelf al eerder een aantal Bars sessies gehad en nu een afspraak gemaakt voor haar hooggevoelige zoontje.

Ik dekte de jongen toe met een groot, grijs, zacht deken. Op mijn zadelkruk rolde ik naar hem toe om hem te vertellen wat er ging gebeuren. Ik vertelde hem dat ik met mijn handen en vingers zijn hoofd zou gaan aanraken zodat hij rustiger werd en zich lekkerder en vrolijker zou gaan voelen. Terwijl ik dit vertelde raakte ik zijn hoofd heel even aan zodat er alvast wat fysiek contact was geweest. “Zullen we gaan beginnen?” Ja, zei hij met een big smile.

Ik rolde de zadelkruk naar het hoofdeind van de massagetafel zodat ik achter hem kwam te zitten. Mijn linkerhand legde ik onder zijn hoofd en met m’n rechterhand plaatste ik drie vingers op specifieke punten van zijn voorhoofd om de energie op gang te brengen en te gaan laten stromen. Jeetje, ik wist dat het snel zou gaan bij een jong iemand, maar dat ik de energie zo snel zou voelen stromen in m’n vingers daar had ik geen idee van. Bij kinderen gaat het ‘stromen van de energie’ en de ‘Bars laten runnen’ sneller omdat er weinig tot geen ballast is en blokkades zijn.

Met de vraag hoe het op school was bleef hij aan een stuk door vertellen. Het meest opmerkelijke van zijn praatjes was dat hij zei “als ik mag rekenen dan voel ik mij een klein beetje fijner, dat ziet niemand, alleen ik voel dat.” Heerlijk toch als kinderen zo eerlijk, puur en zo goed naar hun gevoel kunnen luisteren. Realy love it!

Na zo’n 25 minuten zei hij “ik vind het wel een beetje lang liggen”. Waarop ik hem antwoordde dat komt goed uit want we zijn klaar en weer was daar die mooie big smile. Hij klauterde van de tafel af naar zijn mama.

De praktijk rond kijkend viel zijn oog op een doosje met kaarten en zei “wat is dat?” Ik antwoordde hem “dat zijn kaarten waar een antwoord op staat. Als jij een vraag hebt waar je graag een antwoord op wilt, dan kun je die stellen en dan staat het antwoord op de kaart. Zullen we het samen met mama doen?” Nou dat wilde hij wel.

“Neem een vraag in gedachten waar jij graag een antwoord op wilt. Je zegt de vraag niet hardop maar houdt de vraag in gedachten en dan ga ik de kaarten schudden”. Hij vond het allemaal reuze interessant. Mij afstemmend op de vraag van de knul vloog er een kaart uit tijdens het schudden van de kaarten. “Dit is jouw antwoord” zei ik. Hij wilde kaart graag zelf lezen; ‘vraag het aan de engelen’. Ik heb hem uitgelegd wat hiermee werd bedoeld.

“Dus ik kan altijd een vraag stellen als ik dat wil?” Dat klopt, jij kunt altijd een vraag stellen wanneer je maar wilt antwoordde ik. “Oké, dan ga ik mijn vraag buiten stellen want het is iets wat buiten is”. Vastberaden trok hij zijn rode kaplaarzen aan en liep naar de voordeur. Ik gaf hem een high five en zei “tot de volgende keer!” Ik keek hem na, het mannetje met de rode kaplaarsjes…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s